2009/01/03

เปลี่ยนท่าเต้น

มีความเชื่อลึกๆว่า คุณๆน่าจะเคยกินร้านสุกี้เอ็มเคอย่างน้อยปีละครั้ง ถึงต่อให้คุณบอกว่า แพง ผงชูรสเยอะ กินไปก็งั้นๆ แต่คุณต้องได้กินปีละหนน่า

เอ็มเคดูราวกับเป็นผู้ผูกขาดในการทำร้านสุกี้ไปซะอย่างนั้น แม้ช่วงที่ผ่านมาเราจะเห็นคนพยายามต่อกรกับเอ็มเค ทั้งหน้าเก่าอย่างโคคา หรือคู่ชกที่ดูมีลุ้นอย่าง Hot Pot แต่สุดท้ายทั้งสองก็ดูไม่อาจจะเป็นผู้ที่รบชนะเอ็มเคได้เลย

...นี่ผมพูดถึงเฉพาะมุมของธุรกิจนะ ไม่พูดถึงอร่อยไม่อร่อย...

ว่ากันว่าเหตุผลที่เอ็มเคอยู่ได้ในธุรกิจนี้แบบมั่นคงคือการลดต้นทุนได้ต่อเนื่อง เอ็มเคมีจำนวนสาขาเยอะมาก (เกือบ 300สาขาแล้ว) โดยอาศัยความความสามารถที่ได้ขยายสาขาตาม โลตัส คาร์ฟูร์ และบิ๊กซี ไปแบบเกาะติดกัน เป็นการเกาะไปครบ Big 3 ของร้านกลุ่ม Hyper Market ซึ่งการขยายสาขาของห้างพวกนี้ก็เป็นการโตที่ต่อเนื่อง พอสาขาเยอะ ต้นทุนการจัดการก็สามารถลดลงได้

ช่วงสองปีที่ผ่านมาเอ็มเคได้ทำสิ่งหนึ่ง ซึ่งสร้างกระแสปากต่อปากได้ดี คือการเต้นในร้าน (เอาอีกแล้ว...เขียนซ้ำกับตอนเก่าอีกแล้ว) ดูเหมือนว่าผ่านมาสองปีก็ไม่เลิกเต้น เต้นเพลงเดิม เต้นท่าเดิม เต้นจนท่าเต้นกลายเป็นมุขให้คนไปล้อเลียนได้ซะงั้นด้วย

สัปดาห์ที่ผ่านมามีเหตุให้ได้ไปกินสองรอบครับ ครั้งแรกปลายปี ไม่มีเต้น เพราะพนักงานวุ่นยุ่งกันมาก แต่ล่าสุด...ต้นปีครับ

"ติ๊งติ่ง..."

สัญญาณเรียกพนักงานให้มาเข้าแถวเริ่มแล้ว...

...
...
...

"เพลงใหม่" (แล้วมีเสียงร้องด้วย ช่วงเวลาอบอุ่น อะไรซักอย่างเนี่ยแหละ)

ยังๆ ยังไม่พอ

"ท่าเต้นใหม่"

อะไรไม่เท่ากับสิ่งที่ผมเห็นในร้าน ลูกค้าทุกคนตั้งใจดู จดจ้องไปที่พนักงานกับของใหม่นี้ครับ

เพลงบีทลดลง ท่าเต้นคล้ายๆของเดิม พอเพลงจบ ก็มีเสียงปรบมือตามมาเช่นเดิม

"เพิ่งเปลี่ยนเพลงมาสองวัน จำท่าไม่ได้เลย ลอกคนข้างๆเอาเนี่ย" พนักงานคนหนึ่งพูดกึ่งเล่นกึ่งจริงตอนเติมน้ำชาให้ผม

ยังไม่มีคลิปใน youtube และเผอิญไม่ได้ถ่ายไว้ด้วย ถ้าไม่อยากไปดูด้วยตาตัวเอง ก็รอคลิปได้ คงไม่นานเกิน...

No comments: