2009/05/09

เศรษฐศาสตร์ฉบับกระป๋อง

เศรษฐศาสตร์ ฉบับกระป๋อง

ถ้าใครติดตามหนังสือของนรินทร์ หรือสุมาอี้มาตลอดจะพบว่างานเขียนเป็นแนว Micro มากกว่าจะเป็น Macro (แต่ไม่ใช่ไม่มีเลย) เล่มนี้อ.นรินทร์เลยออกตัวก่อนเลยว่าจะว่าด้วย Macro ล้วนๆในสไตล์ตัวเอง (ทำให้หนังสือเล่มนี้เนื้อหาหนักอึ้งกว่าเล่มก่อนๆ)

คำนำหนังสือได้ออกตัวไว้ก่อนเลยว่าพยายามเขียนให้รอบด้านที่สุด เพราะเวลากล่าวถึง Macro ก็มักเลี่ยงไม่พูดถึงแนวทางปฏิบัติ ล่วงเลยไปถึงระบบการปกครองประเทศโดยง่าย ส่วนตัวผมเห็นว่าสุ่มเสี่ยงเอาการโดยเฉพาะคนที่ค่อนข้างเปิดเผยว่าโปรทุนนิยมแบบอ.นรินทร์ ว่าจะเขียนเชียร์ "คนไกล" บางคนไปหน่อย

อ่านจบก็รู้สึกเลยว่าก็เอียง หลายบรรทัดเสื้อบางสีอ่านแล้วคงขัดใจได้ง่าย แต่ทั้งนี้ก็ยืนบนเหตุผลของผู้เขียนเขา สำหรับคนอ่านก็ให้ถือว่าอ่านเอารู้ยังไม่ต้องถึงกับอ่านเลือกข้าง

ตัวอย่างบรรทัดที่น่าสนใจ
  • ภาษีส่วนใหญ่ของประเทศควรนำมาส่งเสริมเทคโนโลยีก้าวหน้าสี่ด้าน คือการวิจัยพัฒนา การเพิ่มทักษะแรงงาน การศึกษา และการบริหารจัดการองค์กร มากกว่าเอามากระตุ้นการบริโภคผ่านนโยบายการคลัง (แนวคิดของโซโลว์ บทการเติบโตมาจากไหน?)
  • การนำเข้าข้าวโพดอย่างเสรี จะเป็นประโยชน์ต่ออังกฤษมากกว่า เพราะหากเปรียบเทียบระหว่างเจ้าของที่ดิน ซึ่งมักเป็นขุนนางกับบรรดานายทุนแล้ว เจ้าของที่ดินมักรอเก็บค่าเช่าอย่างเดียวโดยไม่ทำอะไร แต่นายทุนต้องสร้างโรงงาน เกิดการผลิตและการจ้างงานขึ้นมา (ข้อเสนอของเดวิด ริคาโด้ บทวีรกรรมของริคาโด้)
  • ในเรื่องการค้าเสรี โดยมากแล้วคนเสียประโยชน์มักจะเสียงดังกว่าเสมอ ขณะที่ผู้บริโภคซึ่งเป็นฝ่ายได้ประโยชน์จะนิ่งเฉย เพราะผลประโยชน์ต่อคนนั้นน้อย (FTA บทโลกนี้มีอย่างหนึ่งที่ฟรี)
  • วิกฤติซับไพรม์ไม่ใช่ต้นตอของปัญหา แต่เป็นสิ่งที่ช่วยปรับสมดุลของโลกใหม่ (ความไม่สมดุลของโลก)
ยังคงสไตล์หนังสืออ.นรินทร์เช่นเคย คือใช้เวลาอ่านไม่นานก็จบครับ แต่ถ้าอ่านเอาเรื่องจริงๆ ก็ไล่รายบรรทัดกันได้นานอยู่

ปล. ถ้าอ.นรินทร์ผ่านมาอ่านเจอ (จะเจอมั้ย?) อยากทราบครับว่าหน้าสุดท้าย หน้า๑๓๗ เหมือนมันตกหล่น คือยังไม่จบใช่ไหม?

No comments: