สองสามสัปดาห์ที่ผ่านมาผมมีเรื่องปวดตับกับ Powerpoint/Keynote รวมถึงวิธีการนำเสนอ(ของคนอื่น)อย่างหนัก ออกตัวว่าไม่ใช่คนที่นำเสนอได้ดีเลิศ แต่พยายามเรียนรู้ปรับปรุงการนำเสนอของตัวเองเรื่อยๆว่า อะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ และอะไรที่พยายามจะไม่ทำ
เรื่องเบสิกที่นึกออกในการนำเสนอทันทีคือ
- ใครคือผู้ฟัง เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะเป็นเนื้อหาคือสิ่งที่เขาอยากฟัง คุณไม่อยากสอนจระเข้ว่ายน้ำ แต่ขณะเดียวกันการสอนทุกอย่างที่เขาไม่อยากรู้ก็เสียเวลากันทั้งสองฝ่าย
- Powerpoint ไม่ใช่ Word อย่ายัดทุกสิ่งอย่าง อีกทั้งยังบ่งบอกความมักง่ายในการแปลงเอกสารมาสู่สไลด์นำเสนอ ว่าเป็นการตัดแปะมากกว่าการสังเคราะห์ความคิดอย่างรวบย่อ
- รู้จักเล่นกับสีและขนาดของตัวอักษร
- การนำเสนอที่ยาวเกิน 20 นาที คือความน่าเบื่อ เกิน30นาทีคือหายนะ
- ตำแหน่งยืนควรอยู่ทางขวาของสไลด์มากกว่าซ้าย เพราะสไลด์เป็นการอ่านจากซ้ายไปขวา การยืนตรงขวาจะทำให้การ"ดู"สไลด์จบลงที่ตัวผู้นำเสนอ เขาก็จะหยุดฟังเรานำเสนอต่อ ไม่ใช่ฝาผนัง
- ห้ามหันหน้าไปดูสไลด์ ถ้าจำเป็นแค่เหลือบมองเท่านั้น มันเป็นเรื่องที่แย่มากที่คนเราหันหลังให้ผู้ฟังโดยไม่รู้ตัว
- รูปหนึ่งรูปอาจแทนคำได้นับพัน
- pointer อาจเหมาะกับการนำเสนอที่มีรายละเอียดเยอะและจำเป็นกับผู้ฟังเฉพาะหัวเรื่อง (เช่นการนำเสนอตัวเลขทางการเงินการบัญชี) การใช้ laser ยิงไปโดยไม่มีประเด็นที่ต้องไปเน้นเพิ่มบนนั้น ก็ไม่ต่างกับเด็กพยายามโชว์ของเล่นเลย
รูปประกอบจาก blog ของ Mike Ramm
